Նադան Մարգօ
Մարգարեան

2027-ին կը վերջացնեմ Doctor of Pharmacy-ը Université de Montréal-ի մէջ։ Ատկէ առաջ McGill-ի մէջ մարդկային գենեթիքայի մագիստրոսութիւն մը ըրի՝ Դր. Silvia Vidal-ի լաբորաթորիոյ մէջ, ուսումնասիրելով թէ վիրուսները ինչպէ՛ս կը վարուին այն մարդոց մէջ, որոնց դիմադրական համակարգը զանոնք չի կրնար մաքրել։

Հետազօտութիւնն ու դեղագործութիւնը զիրար հակառակ սովորութիւններ սորվեցուցին, ու կ’ուզեմ երկուքն ալ ունենալ։ Հետազօտութիւնը համբերատար է. ամիսներ կը ծախսես մէկ հարցումի մը վրայ, ու անկեղծ պատասխանը յաճախ «դեռ ոչ ամբողջովին» է։ Դեղագործութիւնը հակառակն է — մէկը դիմացդ կանգնած է ու հիմա պատասխանի կարիքն ունի, այնպիսի լեզուով, որ իրեն իմաստալից է։ Եօթը հրատարակուած յօդուած ելան առաջինէն, իսկ երկրորդը այն է, ինչ որ կը կատարեմ օրերուս մեծամասնութիւնը։

Մնացեալը եկաւ այն բաներէն, որոնք իրապէս կ’ընեմ։ NASM-ի վկայականը ստացայ, որովհետեւ արդէն տարիներ անցուցած էի ծանրաձողի տակ ու կ’ուզէի օգտակար ըլլալ սենեակի միւս մարդոց։ Առաջին անգամ Արժանթինա այցելելէ ետք սկսայ Materos Unidos-ը, ուր mate-ը ինծի տարօրինակ համ մը տուաւ, ապա դարձաւ բան մը, որ չէի կրնար հանգիստ ձգել։ Երեք լեզուով օրագիր մը կը պահեմ, Unsplash-ի վրայ քանի մը հարիւր լուսանկար ունիմ, եւ գիրք մը գրեցի, որովհետեւ որոշ բաներ յօդուածի մը մէջ չեն տեղաւորուիր։